ما نه آن صوفی صافیم که کوثر گیریم
ما از آن طیف سیاهیم که ساغر گیریم
سالها از دل و جان نغمه سرایی کردیم
تا که شاید دو سه روزی لب دلبر گیریم
دود بی پرده ی عشقیم که سودای وصال
همچو عود از گذر شعله ی مجمر گیریم
در خیالی که چنین آتش هجران پر کرد
مرهم سوز دل از باده ی احمر گیریم
مست از بانگ انالحق همه آویزانیم
ما نه کمتر ز خداییم که کمتر گیریم
گر به شطرنج جفا جمله جهان دربازیم
دست در دامن آن مهرخ شهپر گیریم
یارب اینجا چه سخایی است که در اوج فنا
خاک پایش بتکانیم و همه زر گیریم
رند تبریزی از این تلخی غم بیرون آی
تا به شیرینی سخنی مزه ی شکر گیریم

رند تبریزی