تذکـرﺓ الرنـدان

تا کی غم و اندوه جهان ای ساقی ؟
تا کی طلب و داد و ستان ای ساقی ؟
می  ریز  و  به یک پیاله مهمانم  کن
تا شوخ شوم چو  ارغوان  ای  ساقی